“De
Zondag”
Ik voetbal al vanaf mijn vijfde levensjaar.
Waar ik vandaan kom, voetballen “ze” op zaterdag. (iets met geloof) wanneer het
heel de week regende kom ik de vrijdagavond moeilijk in slaap komen. Ik vroeg
dan aan m’n ouders: de voetbal zal toch wel doorgaan morgen??
Vaak bleek dit wel het geval maar in sommige
gevallen, wanneer het afgelast werd, kon ik mijn tranen nauwelijks bedwingen en
was mijn weekend al verziekt. Zelfs Telekids met Carlo en Irene bood mij geen
troost.
Naarmate de jaren vorderden, werden de tranen
ingeruild voor Heineken en zaten we vrijdagavond altijd in de kroeg. We zeiden
dan tegen elkaar: Ik hoop niet dat het morgen doorgaat, terwijl we een vol glas
pils achterover keilden. Maar tóch hoopte ik stiekem dat het toch doorging. De
kleedkamerhumor, het strijden met én voor elkaar, de billenkletsers als er
eentje nietsvermoedend langs liep naar de douche. Schitterend!
In het begin van deze tekst zei ik bewust
“ze”, omdat ik nu al 4 jaar bij Woudia voetbal.… Lees meer..