Vandaag stond een uitwedstrijd op het programma in Haarlem. Haarlem staat bekend om zijn rijke geschiedenis, monumentale panden, oude hofjes, musea en gezellige winkelstraten. Nou was daar echt helemaal niets van te zien, want we kwamen bij een industrieterrein die daar helemaal niets van weghad. Het veld had veel weg van een hockeyveld, het was net zo hard als steen en het gras was al zo platgelopen dat er nog net aan geen asfalt tussen de plastieken sprieten te zien was. Maar goed, er zat dan wel een leuke honkbalvereniging naast, waar blijkbaar al het geld in is gestoken. Met tribune en al (iets wat DSS niet had) leek het op een heuse MLB-verenging.
De opstelling van vandaag is iets gewijzigd, Mike zit weer eens heerlijk te bakke(r)n bij de leeuwen van de Atlas en PiPa Paul is geblesseerd geraakt door een slippertje bij de zaalvoetbal, daar was het veld wonder boven wonder wel nog zachter dan hier, waardoor Chris en Jovan hun plekjes overnamen. Op de bank is er ook nog plek voor het Eeuwige Talent, Mark Rijpkema. Door de vele blessures en doordat Woudia 2 zelf ook moest spelen, werd Mark nog meegenomen vanuit het derde.
De wedstrijd was begonnen en Woudia begon wat onwennig. De bal stuiterde erg veel op en het opbouwen oogde wat bibberig. Wel kreeg Woudia wat kansen. Raoul en Chris combineerde er een keer leuk doorheen, maar het schot van Raoul was uiteindelijk net zo slap dat de keeper eerst nog even koffie kon halen voordat hij ‘m rustig oppakte. DSS combineerde er wel aardig doorheen. Het drukzetten van Woudia werd keer op keer gemakkelijk uiteen gespeeld. Hierdoor vlogen er in een mum van tijd 3 in. De goals vlogen bijna identiek tegen de touwen. De backs kregen veel ruimte, de vleugelspelers vlogen eroverheen en trokken de bal terug de 16 in, waar 2 man voor het binnenlopen stonden. Vlak voor rust vloog de 4-0 er ook nog eens in, een drama.
Na rust wilde Woudia vooral de schade beperken, want DSS was gewoon klassen beter. Maar dat plan leek gemaakt te zijn van papier-maché want na 3 minuten in de tweede helft lag de vijfde er al weer in. Woudia werd vaak overlopen en creëerde zelf best weinig. Nog wat mogelijkheden voor Raoul konden er ook niet voor zorgen dat de 0 van het scorebord ging, maar DSS wist het net wel te vinden. Uiteindelijk werd het 7-0, wat een slag in het gezicht is van Woudia.
We hopen u weer aankomend weekend te zien in de belangrijke thuiswedstrijd tegen Alliance. We danken de meegereisde fans, tot ziens.
