Woudia – SEW
Na de teleurstellende wedstrijd tegen Strandvogels stond vandaag alweer de volgende en tevens laatste wedstrijd van het seizoen voor Woudia op het programma. De nacompetitie zit er voor ons niet meer in, maar de tegenstander kan het seizoen nog wél verlengen. SEW staat momenteel derde in de derde periode, achter Ilpendam en De Rijp. Beide ploegen hebben al een periode gewonnen of worden mogelijk kampioen. In feite betekent de derde plek dus de ‘winst’ in de derde periode en om die te behouden, moest SEW vandaag winnen.
Voor Woudia ging het nog om één ding: het seizoen waardig afsluiten en zo hoog mogelijk eindigen op de ranglijst. Vorige week leerden we tijdens de rekenles van Aad de Mos dat Woudia op de eerste plek van de subtop stond. Ik zeg stond, want SEW won toen wel en daardoor staat Woudia nu zesde. Oftewel: tweede in de subtop, met RKEDO nog altijd daar net achter. Woudia staat drie punten achter SEW en maar één punt voor op RKEDO. Het doelsaldo van SEW staat op 0, dat van Woudia op -1 en RKEDO op +2. Kortom, er moest gewonnen worden om SEW nog in te kunnen halen.
Dan over naar de opstelling van vandaag. Lars loopt na vorige week nog steeds op krukken, maar dat was niet genoeg om een basisplaats te bemachtigen 😉. De spitspositie werd daarom overgenomen door Mike Bakker. Hierdoor kwam er een plekje vrij aan de zijkant, die ingevuld werd door Joppe. Joppe was dit seizoen niet altijd aanwezig door zijn opleiding. Gelukkig heeft hij die met vlag en wimpel afgerond en is hij volgend seizoen weer vaker te bewonderen op de Woudia-velden. Op de bank zaten: Gijs, Paul, Jelle en Max.
Dan de wedstrijd. Woudia begon redelijk goed en zette meteen hoog druk op SEW, dat daar aanvankelijk geen raad mee wist. Veel ballen werden lang en hoog naar voren gespeeld. Zelf werd Woudia gevaarlijk via de linkerkant, waar Luuk en Nick regelmatig diep werden gestuurd. Toen Nick opnieuw aan het werk werd gezet en een voorzet afleverde op Raoul, was dat normaal gesproken een intikker voor onze aanvoerder, maar hij schoot recht op de keeper. Een paar minuten later volgde een soortgelijke situatie. Nick was weer weg, friemelde zich langs de achterlijn en gaf de bal voor. Joppe schoot echter over en naast. Vanuit die positie een bijna onmogelijke prestatie: een simpel tikje had al volstaan voor de 1-0. De eerste helft kabbelde verder wat voort, met hier en daar wat irritaties. De scheidsrechter, een mix tussen Björn Kuipers en Bas Nijhuis qua stijl, liet veel doorgaan en was verbaal duidelijk aanwezig. Na 45 minuten stond er 0-0 op het scorebord en werd er gefloten voor rust.
Dan vraagt u zich misschien af: wat gebeurt er in de kleedkamer tijdens de rust?
Nou, ik schets het even kort. Spelers komen binnen, roepen van alles door elkaar over wat beter moet. Dan komt de coach, die probeert de rust te bewaren en geeft enkele aanwijzingen voor de tweede helft. Daarna hoor je meestal het volgende: “Scherp beginnen!” of “Doorgaan zoals de eerste helft!” Vervolgens klopt de scheids op de deur, er wordt met z’n allen geroepen dat we er vol voor gaan en dan begint de tweede helft.
Nou, scherp beginnen, dat deed SEW wel. Woudia duidelijk niet. Binnen de kortste keren stond het 0-1 voor de bezoekers. De hele as stond open en SEW sneed er doorheen als een warm mes door boter. Kort daarna viel ook de 0-2. Het leek alsof Woudia het maar liet gebeuren, zo eenvoudig kwamen de doelpunten tot stand. Coach Kees, voor wie dit zijn laatste wedstrijd was, was zichtbaar niet blij met dit begin.
Ook voor Mychael, Gijs en Lex was dit hun laatste wedstrijd. Mychael, die zich na een zware knieblessure toch weer terug heeft geknokt, stopt vanwege werk. De combinatie met selectievoetbal past niet meer. Gijs doet een stapje terug (of vooruit, volgens hemzelf) naar Woudia 3. En Lex zoekt het hogerop bij De Zouaven, waar hij teamgenoot wordt van oud-Woudianen Wietse van Diepen en Thomas Hand.
Terug naar de wedstrijd: Paul en Gijs kwamen erin voor Mychael en Sven. Later volgden ook Jelle en Max voor Lex en Joppe. Woudia kwam helaas pas laat weer wat beter in de wedstrijd, maar zag SEW toch op 0-3 komen na een fraaie aanval waarbij meerdere Woudia-spelers werden uitgespeeld. Topschutter Raoul redde de eer. Hij dacht eerst met rechts te schieten, besloot toch naar links te kappen dat lukte niet dus terug naar rechts. Terwijl hij viel, werkte hij de bal al draaiend alsnog binnen. Knap gedaan, zeker voor iemand die met een hernia speelt. Sterkte met het herstel, Raoul.
We feliciteren SEW met het behalen van de nacompetitie en De Rijp met het kampioenschap. Voor Woudia eindigt het seizoen teleurstellend op een zevende plek. Of zoals Aad de Mos het zou zeggen: derde van de subtop.
Binnenkort is er nog de selectie-BBQ, waar we alle stoppende trainers en spelers in het zonnetje zetten. Ook wordt er dan teruggeblikt op het seizoen. Het verslag daarvan leest u vanzelf, of hoort u tijdens de ledenvergadering.
