Vandaag stond een loodzware wedstrijd op het programma. Het sterrenensemble van Lars van Diepen mocht het opnemen tegen WSV’30, de nummer 1 in de 4e klasse B. Waar teammanager Guus erg fit de bestuurskamer in kwam lopen, zag het er bij andere jongens uit alsof ze de hele nacht in de draaimolen hadden gezeten.
Toen de bespreking eenmaal begonnen was, werd er in de groep overlegd hoe we deze mannen uit Wormer nou moesten aanpakken. Gingen we ze opvangen? Of toch oud en vertrouwd druk zetten? We kozen er uiteindelijk voor om ze op te vangen. Of dat nou kwam doordat een paar jongens niet veel meters konden lopen omdat er dan een respectievelijk aantal drankjes omhoog kwam, of omdat we echt dachten dat dat de beste tactiek was, zullen we nooit te weten komen.
Toen we waren aangekomen bij het complex van WSV belandden we in een déjà vu. De gehele sfeer van de vereniging leek wel heel erg op die van de koploper van vorig jaar, De Rijp. Grote club, mooie tribunes, goed kunstgrasveld, enorm ruime kleedkamers, net iets te gladde mannen in vergelijking met ons en de dames waren ook nog eens van goede kwaliteit. Ergens droomden we even weg toen we op dit mooie complex aankwamen lopen. De tribune was zelfs vernoemd naar Micky van de (S)Ven, die hier in zijn jeugd heeft gevoetbald, gelukkig nu niet meer.
De opstelling van trainer/coach Lars van Diepen kreeg één wijziging ten opzichte van vorige week. Mike zit lekker te bakke(r)n in het zonnetje ergens in het zuiden, waardoor Jovan, aka Jopie, mocht plaatsnemen op de rechtervleugel. Op de bank zaten Chris, Jelle, Edwin, Finn en Job, aka Joppe.
De wedstrijd mocht dan eindelijk beginnen en in de eerste tien minuten liet Woudia de tegenstanders vooral voetballen. Dit voelde nog wat onwennig voor een aantal jongens en de mannen uit Wormer konden het balletje gemakkelijk en snel rond laten gaan. Na niet heel veel grote kansen speelde WSV een bal vanuit achteruit dwars door het midden heen, waardoor hun speler opeens alleen voor Rick kwam te staan en hij schoof hem beheerst binnen: 1-0. Toch bleef Woudia even vasthouden aan deze tactiek, maar na niet heel veel grote kansen voor de Westwouders kreeg WSV wel meer mogelijkheden op de 2-0. En die viel ook na 25 minuten, na een voorzet die werd binnengelopen. Dit was een erg bittere pil en nu besloot Woudia om de tactiek een beetje om te gooien en meer druk te zetten. Vlak voor rust resulteerde deze druk ook in meerdere kansen. Nick had een aantal goede mogelijkheden om de aansluitingstreffer binnen te schieten, maar tevergeefs. Vlak voor rust pakte Luuk goed de bal af bij de zijlijn en stak daarna Raoul weg. Die kon zo de zestienmeter inlopen en schoof uit een moeilijke hoek de bal door de stokken van de keeper heen: 2-1! Daar was dan toch de heerlijke aansluitingstreffer en de koploper ging toch wel iets mopperend aan de thee.
In de rust wisselde Mr. Van Diepen Nick eruit voor Joppe en zo begon Woudia weer aan de tweede helft. Het leek alsof er vandaag twee wedstrijden werden gespeeld, want de tweede helft was een totaal andere dan de eerste. Ook voelde het voor de spelers alsof er twee wedstrijden werden gevoetbald, want het was erg zwaar, zowel mentaal als conditioneel gezien.
Woudia zette in deze helft veel meer druk en kreeg hierdoor ook veel meer mogelijkheden. Het was een erg open wedstrijd, waar WSV ook nog wel goede kansen kreeg. Na ongeveer een uur gevoetbald te hebben, komt Sven door op de helft van WSV. Hun linksback dacht de bal weg te kunnen tackelen, maar die tackelde Sven met de noppen vooruit en het been te hoog onderuit. Een brutaal harde charge, die logischerwijze ook resulteerde in een rode kaart. Sven dacht zelfs in eerste instantie dat zijn enkel eraf lag, maar dat was gelukkig niet zo.
WSV moest dus nog een half uur lang door met tien man. Woudia ging nu aanzetten. Een goede teruggetrokken voorzet van Jovan kwam voor de voeten van Sven, maar die schoot hem huizenhoog over terug naar Westwoud. Direct na deze actie rende Sven gelijk door naar de dug-out; hij kon niet meer verder na de tackle vijf minuten daarvoor. Jelle kwam voor hem in de plaats.
Woudia had nu opeens meer de bal tegen de koploper en kon het spel gaan dirigeren. Maar de tijd begon wel te dringen. In de 75e minuut kregen de, door de tegenstanders bestempelde, boeren uit Westwoud een corner. Luuk gaf hem bij de tweede paal, waar Jelle boven iedereen uittorende en de bal geweldig in het doel knikte: 2-2! Woudia rook bloed. Zou het dan toch kunnen om bij de koploper op bezoek te winnen?
WSV kreeg ondanks het ondertal ook nog aardig wat mogelijkheden, maar de verdediging stond erg scherp. Ook kwam Woudia een aantal keer goed weg; het was in de tweede helft echt een open wedstrijd.
In de 80e minuut werd Ruud diepgestoken. De bal leek over de achterlijn te rollen, maar Ruud kon er nog net bij komen. Hij gaf een teruggetrokken voorzet op Raoul, die open kon draaien naar zijn linker. En die schoot hem langs de keeper en twee man op de lijn tegen de touwen aan: 2-3! En zo stond Woudia uit Westwoud ineens voor bij de koploper WSV. Hier had je eigenlijk niet van durven dromen toen je vanochtend wakker werd.
Maar de wedstrijd was nog niet afgelopen. Sterker nog, WSV begon nu wel heel erg aan te zetten. Hun voorzetten waren erg scherp en zorgden voor een aantal hachelijke momenten in de zestien van keeper Rick. In de 85e minuut bracht PiPa Paul zelfs nog redding door een bal van de lijn af te koppen, nadat Rick al verslagen was.
Chris en Finn werden ook nog ingewisseld om extra druk op de bal te krijgen, want ja, we hadden wel gewoon een man meer. De tijd tussen minuut 85 en minuut 95 leek wel keer tien te gaan. De spanning was voelbaar, ook bij trainer Lars, die de scheids aansprak op het feit dat er nu wel heel veel gefloten werd in ons nadeel en daarvoor een gele kaart ontving. Teammanager Guus stond als de Robin van Batman aan zijn zijde en zei tegen de scheidsrechter dat trainer Van Diepen gewoon gelijk had. Elke vrije trap kon er namelijk gevaarlijk in worden geslingerd, en die kregen ze nu wel heel veel.
Woudia kon nog een aantal keer op de counter eruit komen, maar dit werd niet meer goed uitgespeeld door de vermoeidheid. Zelfs Edwin werd nog ingebracht voor Jovan, om als verdediger in de spits druk te kunnen zetten. Ook om met zijn lengte de ballen weg te koppen bij bijvoorbeeld een corner. Waar Edwin dat wel even zelf vergeten was, want die bleef in de 93e minuut met zijn lengte van twee meter gewoon op de middencirkel staan. Hij had het nog wel op tijd door en rende goed terug, en kopte ook nog eens de bal weg.
Waar zelfs de keeper van WSV mee naar voren kwam, kwam het niet meer tot een goal. Woudia wint met 2-3 op bezoek bij de koploper uit Wormer en pakt broodnodige punten. Een klein wonder heeft hier plaatsgevonden en dat werd goed gevierd. Maar het was een geweldige prestatie, iedereen heeft erg hard gewerkt. Als je 2-0 achterstaat tegen de koploper na 25 minuten, is het nog erg knap om hier gewoon te winnen. Woudia zit in een goede vorm, op naar volgende week. Daar spelen de Ferme Witte Knapen tegen RKEDO uit Avenhorn. Tot dan!
Dank aan WSV voor het delen van de wedstrijdbeelden!
“Suffe Goon” is een term uit de Nederlandse hiphop en straattaal, die verwijst naar een persoon die zich niet slim gedraagt, naïef is of een “sukkel” is. De term wordt vaak gebruikt om iemand op spottende wijze aan te duiden die domme acties uitvoert.
Voorbeeldzin: “Die jongen denkt dat hij stoer is, maar hij gedraagt zich als een suffe goon.”
De razende reporter wist een mooie foto uit de heup te schieten en wist een aantal suffe goons vast te leggen op camera:
